บุตรชายท่านมาถึงแล้วครับ
- คุณพ่อ... - จอห์น...
จากพินัยกรรมลูกจะเห็นว่าทรัพย์สิน นอร์แลนด์ตกมาถึงพ่อในลักษณะ
ห้ามไม่ให้พ่อแบ่งสัน ปันส่วนให้สองครอบครัว
นอร์แลนด์ทั้งหมดจึงตกเป็น ของลูกตามกฎหมายแต่ผู้เดียว
พ่อยินดีแทนลูกกับแฟนนี่
แม่เลี้ยงของลูก เมียของพ่อกับ บุตรสาวได้รับเพียงปีละ 500 ปอนด์
แทบไม่พอยาไส้ ลูก ๆ ของเธอ จะไม่มีอะไรเป็นสินเดิมเลย
- ลูกต้องเกื้อกูลพวกเขา - แน่นอนครับ
รับปากกับพ่อซิ
ผมรับปากครับคุณพ่อ ผมสัญญา
เกื้อกูลพวกนั้นเหรอ แปลว่าอะไร
ก็ให้สัก 3,000 จะได้ ใช้ดอกผลมั่ง
- เท่ากับได้ทำตามสัญญาที่ให้ไว้ - แค่นั้นก็เหลือเฟือแล้ว
ให้มากไว้ก่อนน่าจะ ดีกว่าน้อยไป
คุณพ่อท่านไม่ได้ ระบุจำนวนไว้
งั้น 1,500 เป็นไง
พี่ชายที่ไหนจะใจดีกับน้องสาวแท้ ๆ ขนาดนั้น แล้วนี่น้องเลี้ยงอีกต่างหาก
- จะเอาอะไรกันนักกันหนา - จะให้เท่าไรล่ะ
100 ต่อปีสำหรับยัยแม่ยังดีกว่า เสียทีเดียว 1,500
ถ้าเธออยู่ได้นานกว่า 15 ปี เรามิต้องเสียมากกว่านั้นรึ
ถ้าได้เบี้ยหวัดยังงี้ แล้วชอบอายุยืนกัน
งั้นให้ทีละ 20 ปอนด์แล้วกัน จะได้ไม่เสียคำพูดกับพ่อ
พ่อคงไม่ตั้งใจ จะให้เงินพวกนี้หรอก
- ก็ได้ 500 ปอนด์ต่อปีอยู่แล้ว - จะเอาไปทำอะไรมากมาย
งานบ้านไม่มี รถม้า ม้า คนใช้สองสามคน แขกก็ไม่มี...
แค่นี้ก็สบายตายแล้ว
เผลอ ๆ อาจจะ เหลือใช้ด้วยซ้ำ
แมรี่แอนน์ เล่นเพลงอื่นได้ไหม
คุณแม่ร้องไห้มา ตั้งแต่เช้าแล้ว
ขอที่มันหดหู่น้อยกว่านี้หน่อย
เป็นแขกของบ้านตัวเอง เป็นยังงี้ไม่ได้ เอลินอร์
- แม่คะ เราไม่มีที่จะไปนะคะ - อีกไม่นานจอห์นกับแฟนนี่จะมาถึงแล้ว
จะให้แม่รอต้อนรับ พวกเขางั้นรึ พวกแร้ง
ฉันจะไปลองหาบ้านใหม่ดู
ช่วงนี้เราต้อง ทนพวกเขาไปก่อน
มาร์กาเร็ตอยู่รึเปล่า ลงมานะ จอห์นกับแฟนนี่จะมาแล้ว
ทำไมพวกเขาต้องมาอยู่นอร์แลนด์ด้วย บ้านที่ลอนดอนก็มี
บ้านตกทอดจากพ่อสู่ลูกชาย ไม่ใช่ลูกสาว เป็นกฎหมาย
- มาจ้ะ ไปเล่นแอ๊ตลาสกัน - ไม่ใช่ของหนูต่อไปแล้ว ของพวกเขา
นั่งลงเถอะ
เรากำลังหาบ้านหลังใหม่ และ รับโทมัสกับเบ็ตซี่ได้เท่านั้น
เราเสียใจที่ต้องจากทุกคนไป
แต่เชื่อว่าคุณนายแดชวู้ด คนใหม่จะเป็นนายจ้างที่ดี
แต่ที่ห่วงคือว่าไม่รู้ว่า พวกเขาจะอยู่นานเท่าไร
- คุณนายเฟอร์ร่าเป็นไงบ้างคะ - ท่านสุขภาพดีเสมอ
น้องชายฉันอยู่กับท่านตอนนี้ เป็นหนุ่มโสดเนื้อหอมทีเดียว
เขามีรถม้าเป็นของตัวเองด้วย
- คุณมีน้องชายสองคนรึ - ใช่ เอ็ดเวิร์ดอายุมากกว่า
เขาเดินทางมาจากพลีเมาท์ และจะแวะพักที่นี่
- ถ้าคุณยินยอม - จอห์นคะ...
ตอนนี้บ้านหลังนี้เป็นของคุณแล้ว
- แฟนนี่จะเอากุญแจตู้เก็บเครื่องเงิน - จะเอาไปทำอะไร
อาจจะอยากนับดูมั้ง พี่ทำอะไรน่ะ
ของกำนัลให้คนใช้ มาร์กาแร็ต หายไปไหนนะ ไปแอบอีกแล้วสิ
- อย่างน้อยก็หลบยัยแฟนนี่ได้ - น้องไม่เห็นพูดกับเธอสักคำ
พูดแล้ว ค่ะ กับ ไม่ ไง
สวัสดีค่ะ แฟนนี่
สวัสดี แมรี่แอนน์
เครื่องเงินเป็นไงมั่งล่ะคะ ของแท้หมดไหม
- น้องชายคุณจะมาเมื่อไรคะ - เอ็ดเวิร์ดจะมาพรุ่งนี้
เขาอยู่ไม่นานหรอก มาร์กาเร็ต สละห้องให้เขาได้ไหม
ห้องนั้นวิวดีที่สุด และฉันอยาก ให้เขาเห็นนอร์แลนด์ในจุดที่สวยที่สุด
คุณนายแดชวู้ด คุณ แดชวู้ด คุณแมรี่แอนน์
น้องชายฉันเอ็ดเวิร์ด เฟอร์ร่า
เชิญนั่งค่ะ
มาร์กาเร็ตไปไหนนะ ตกลงเธออยู่รึเปล่านี่
ขออภัยค่ะ คุณเฟอร์ร่า ลูกสาวคน เล็กดิฉันอายคนแปลกหน้า
ผมเองก็เหมือนกัน และไม่มีข้ออ้างอย่างเขาด้วย
ห้องคุณวิวสวยไหมคะ คุณเฟอร์ร่า
สวยมาก คอกม้าคุณสวย และดูแลอย่างดี
คอกม้าเหรอ ห้อง เธอเห็นวิวทะเลสาบนี่
ผมหลงเข้าไปที่ห้องนั่งเล่น แต่ผมจัดการเรียบร้อยแล้วครับ
ไปเข้าพักที่ ห้องพักของผมแล้วครับ
น้ำชา
เลี้ยงกันตามใจจริง ๆ มาร์กาเร็ตชอบ ปีนต้นไม้รึไม่ก็แอบใต้เฟอร์นิเจอร์
ยายแมรี่แอนน์ก็ พูดจาฟังไม่เข้าหู
เขาเพิ่งสูญเสียบิดาไป ชีวิตแต่นี้ไปไม่เหมือนเก่า
ก็ไม่เห็นจะเกี่ยว
ห้องสมุด
- ส่วนมากเป็นหนังสือต่างประเทศ - เยี่ยมมาก
ฉันล่ะไม่ชอบกลิ่นหนังสือเลย
คงเป็นฝุ่น ได้ข่าวว่าพี่ มีโครงการเรื่องมันฮ่อ
พี่จะให้เขาขุดทิ้งเพื่อ สร้างโบสถ์เกรเชียน
เข้าท่าแฮะ ช่วยพาไปดูที่หน่อยสิ
แพงไป และเราไม่ต้องใช้ถึง สี่ห้องนอน นอนด้วยกันก็ได้
งั้นก็หลังนี้
เรามีเงินแค่ปีละ 500 ปอนด์
ฉันจะลองหาใหม่
ขออภัยที่บุกเข้ามา แต่ผมว่า ผมพบที่คุณหาอยู่แล้วล่ะ
ออกมาเถอะนะจ๊ะ เราไม่เห็นหน้าน้องมาทั้งวันแล้ว
เราต้องเอาไปขยาย แม็ทท็อค จะช่วยปรับให้เข้ากับเวลาที่นี่
ขอโทษครับ คุณพอจะมี แอทลาสไหมครับ
- น่าจะมีนะคะ - ผมจะดูว่าแม่น้ำไนล์อยู่ตรงไหน
พี่สาวผมบอกว่า อยู่ในอเมริกาใต้
ไม่ใช่หรอก ผิดแน่เลย
ฉันว่าต้องอยู่เบลเยี่ยม
ไม่ใช่แน่ นั่นมัน เดอะ วอลก้า
- เดอะ วอลก้า เริ่มจาก... - ในวลาดิวอสต็อกและสิ้นสุดใน...
- วิมเบิลดัน - ใช่ ที่เขาผลิตเมล็ดกาแฟ
ต้นกำเนิดแม่น้ำไนล์ อยู่ในอบายซิเนีย
งั้นเหรอ น่าสนใจ
- สวัสดีครับ เอ็ดเวิร์ด เฟอร์ร่า - มาร์กาเร็ต แดชวู้ด
อยู่ติดกับที่ผืนนี้ น่าจะเหมาะเลยล่ะ
- ฉันจะขี่ม้าไปและคุยกับ... - กิ๊บสัน
- เขาต้องพอใจที่จะขายแน่ - เขาต้องเรียกสูงกว่าที่ควรแน่
เจ็บรึเปล่าคะ
ขอบคุณ ขอโทษด้วย
คุณพ่อโปรดที่สุดเลย
ขอบคุณค่ะที่ช่วยมาการ์เร็ต ตั้งแต่คุณมาแกเปลี่ยนไป
ผมก็ชอบที่จะเล่นกับแก
- แกพาคุณไปดูบ้านต้นไม้รึยังคะ - ยังเลยครับ
ช่วยให้เกียรติผมได้ไหมครับ คุณแดชวู้ด
- ข้างนอกอากาศดีมาก - ด้วยความยินดีค่ะ
- มาร์กาเร็ตอยากจะเดินทาง - ผมรู้ ไม่นานจะไปจีนแล้ว
ผมต้องติดตามเป็นคนใช้ และจะต้องถูกจิกหัวใช้ด้วย
- คุณมีหน้าที่อะไรล่ะคะ - เป็นมือดาบและเช็ดถู
งานไหนสำคัญกว่ากันนะ
สิ่งเดียวที่ผมปรารถนา คือชีวิตส่วนตัวที่สงบ
แต่คุณแม่หมายมั่น จะให้ผมเป็นใหญ่เป็นโต
นักพูด นักการเมือง ทนายความ ก็ได้ หากผมขับรถม้า
แล้วคุณอยากเป็นอะไรล่ะคะ
ผมอยากอยู่กับโบสถ์มากกว่า แต่แม่ยังไม่พอใจ
อยากให้เป็นทหาร แต่ผมหัวไม่ถึง
- คุณอยากอยู่ลอนดอนไหมคะ - ผมเกลียดลอนดอน
ผมฝันอยากใช้ชีวิตในชนบท โบสถ์เล็ก ๆ ที่ผมอาจทำประโยชน์ให้ได้
เลี้ยงไก่... บทสวดสั้น ๆ
หากรู้สึกไร้ค่า เลยยิ่งแย่เข้าไปใหญ่
หากคนไม่มีทางเลือก ในการประกอบอาชีพ
เราตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน
เพียงแต่คุณจะ ได้รับมรดกมหาศาล
เรายังไม่รู้จะทำมาหากินอะไร
อาจจะถูกของมาร์กาเร็ต ทางเลือกเดียวของเราคือเป็นโจร
ว่าแต่เช็ดถูนี่อะไรนะ
"พระองค์มิทรงยับยั้งพายุร้าย ไร้ซึ่งแสงส่องทาง"
"ยามไร้ซึ่งความ ช่วยเหลือ เราก็ดับสิ้น"
"หากแต่ข้าน้อยอยู่ใต้ท้องทะเล ที่ปั่นป่วนเผชิญมรสุมร้ายกว่านัก... "
ไม่ใช่ค่ะ เอ็ดเวิร์ด
"พระองค์มิทรงยับยั้งพายุร้าย ไร้ซึ่งแสงส่องทาง"
"ยามไร้ซึ่งความช่วยเหลือ เราก็ดับสิ้น"
ไม่ได้เข้าถึงความสิ้นหวัง ของเขาหรอกรึ ลองอีกทีค่ะ
"พระองค์มิทรงยับยั้งพายุร้าย ไร้ซึ่งแสงส่องทาง"
"ยามไร้ซึ่งความช่วยเหลือ เราก็ดับสิ้น"
แม่คะ...
ดูนี่สิ เพิ่งมาถึง
"ผมยินดีจะให้คุณเข้าพัก ที่บาร์ตัน คอทเท็จ... "
- จากเซอร์ จอห์น มิดเดิลตัน - เอลินอร์ต้องเห็นด้วยกับค่าเช่าเท่านี้
- พี่ยังไม่เห็นรึลูก - ยังค่ะ หนูไปเรียกมานะคะ
อย่าเพิ่งเลยลูก
เอ็ดเวิร์ดกับเอลินอร์ กำลังกระชับสัมพันธ์กันอยู่
จะใจร้ายไปหน่อยถ้าพรากเธอ ออกมาเร็วไป เดวอนชายน์ออกแสนไกล
- ลูกไม่เห็นด้วยกับพี่รึ - ไม่เห็นด้วยเลย
- เอ็ดเวิร์ดแสนจะสุภาพอ่อนโยน - สุภาพแล้วไง..
เขาขาดอะไรไปอย่างนึง เขาสุขุมเกินไป อ่านบทกวีก็...
เอลินอร์เขาไม่เหมือนลูกนี่
เขารักเธอได้งั้นเหรอ จิตใจคนเรา พอใจกับความรักที่เรียบขนาดนั้นเหรอ
ความรักต้องดั่งเปลวเพลิง อย่างจูเลียต กวินนีเวีย เฮลูวูยซ์
- ถึงได้จบอย่างน่าเวทนา - น่าเวทนารึ สละชีพเพื่อความรัก
- จะมีอะไรน่าสรรเสริญกว่านี้อีก - สติแห่งรักของลูก...
"รักเป็นแค่ความเพ้อฝันรึความรู้สึก รักช่างอมตะเฉกเช่นความสัตย์"
"ดั่งเช่นมาลีที่ร่วงหล่น ยามต้องสูญเสียวัยหนุ่มสาว"
"เบ่งบานโดยปราศจากน้ำ รึแม้แสงตะวัน"
น่าเสียดายที่เอ็ดเวิร์ด ไม่ชอบอ่านบทกวี
เธอขอให้เขาอ่าน แล้วทำให้เขาประหม่า
พี่มีไมตรีจิต พี่ชอบเขา ทั้ง ๆ ที่เขาอ่านกลอนไม่ได้อารมณ์
ฉันคิดว่าเขาเป็นคน อ่อนโยนและมีคุณค่า
สรรเสริญกันเข้าไปเถอะ
ฉันจะรักเขาก็ต่อเมื่อ พี่บอกฉันว่าเขาจะเป็นพี่ชายฉัน
- ถ้าไม่มีพี่ฉันจะทำไงนะ - ถ้าไม่มีพี่เหรอ
พี่ต้องมีความสุขแน่ แต่สัญญา นะว่าพี่จะไม่ไปอยู่ไกล
- ไม่ต้องพูดเลยเรื่อง... - พี่รักเขารึเปล่าล่ะ
พี่ไม่ปฏิเสธว่า ชื่นชมเขามากพี่...
... นับถือมาก พี่ชอบเขา
นับถือ ชอบ ใช้คำนี้อีกที น้องออกจากห้องแน่
พี่รู้สึกมากกว่านั้น นอกนั้นไม่มีอะไร
ความรักเป็นแค่ฝันรึความรู้สึก
- รึเฟอร์ร่า - ไปนอนไป๊
"ฉันไม่ปฏิเสธว่า ยกย่องเขามาก"
"ฉัน... นับถือเขามาก"
"ฉันชอบเขา"
เรายินดีมาก ที่คุณชวนเอ็ดเวิร์ดมานอร์แลนด์
เราทุกคนรักใคร่เขา
เราหวังในตัวเขา คุณแม่ ตั้งความหวังในตัวเขาไว้สูง
และเรื่องแต่งงานด้วย คุณแม่ตั้งใจ ให้เขากับโรเบิร์ตแต่งงานกับคนดี ๆ
แต่ท่านคงให้เขา แต่งด้วยความรักนะ
คนเราทำตามหัวใจใช่ว่า จะเหมาะสมเสมอไป
เอ็ดเวิร์ดเป็นคนเห็นอกเห็นใจผู้อื่น พวกหญิงสิ้นไร้ไม้ตอกอยากจับนักล่ะ
เมื่อรู้ว่าเขา เป็นคนรักษาคำสัตย์
แม้เขาจะต้องทุกข์ระทม
ฉันเกรงว่าคุณแม่จะ ตัดขาดเขาออกจากกองมรดก
หากเขาไปเกิดปฏิพัทธ์ กับหญิงที่ไม่คู่ควร
ฉันเข้าใจดี
เดวอนชายน์เหรอ
ญาติของฉัน เซอร์ จอห์น มิดเดิลตัน เสนอบ้านหลังเล็ก ๆ ให้เรา
เขาต้องมีทรัพย์สมบัติมาก
เป็นพ่อหม้ายจากบาร์ตัน ปาร์ค เขาเสนอบาร์ตัน คอทเท็จให้เรา
กระท่อมเหรอ ดีจัง กระท่อมน่าอยู่นะ
คงไม่ไปก่อนหน้าร้อนนะ
เราไม่รบกวน พี่สาวคุณแล้วล่ะค่ะ
- เชิญมาพักกับเราได้นะคะ - ดีสิครับ
คุณแม่อยากให้ เอ็ดเวิร์ดไปหาตั้งนานแล้ว
มาได้เมื่อไรมาเลยนะ เอ็ดเวิร์ด โปรดจำไว้ เรายินดีต้อนรับเสมอ
- คุณเอามันไปด้วยไม่ได้เหรอ - เราไม่มีปัญญาเลี้ยงค่ะ
มันอาจจะทำตัวเป็นประโยชน์ ในครัว... ขออภัย
คุณแดชวู้ด...
เอลินอร์.. ผมต้องคุยกับคุณ
มีเรื่องสำคัญที่ ผมต้อง...
... บอกคุณ... เกี่ยวกับการศึกษาของผม
- การศึกษาของคุณรึคะ - ครับ
ผมเรียนที่พลีเมาท์
- รู้จักไหม - พลีเมาท์รึ ไม่รู้จักค่ะ
ผมเรียนที่นั่นสี่ปี
ในโรงเรียนของคุณแพร็ท
- แพร็ทเหรอคะ - ใช่ครับ แพร็ท
ตอนอยู่ที่นั่น...
เขามี... เขามี...
เธอต้องกลับไป ลอนดอนเดี๋ยวนี้
- ผมต้องกลับบ่ายนี้อยู่แล้ว - คุณแม่ต้องการให้กลับเดี๋ยวนี้
ขอตัวนะครับ
เอ็ดเวิร์ดสัญญาว่าเขาจะนำ แอตลาสกลับมาบาร์ตันด้วยตัวเอง
รับรองไม่ถึงสองสัปดาห์ ก็ต้องแจ้นมาแล้ว
เอ็ดเวิร์ดที่รัก
หวัดดีทุกคน
เซอร์ จอห์น
หวัดดีสาว ๆ มากันแล้วรึนี่
- เซอร์จอห์น เป็นความกรุณา... - ไม่ต้องพูดน่า ไม่เอา
นี่คือแม่ยายที่รักของฉัน คุณนายเจนนิงส์
เธอคือคุณนายแดชวู้ดแน่ การเดินทางลำบากไหม ลำบากแย่เลย
ทำไมไม่ไปที่ปาร์คก่อนล่ะ
- เราเห็นพวกคุณผ่านมา - ฉันให้จอห์นเรียกรถม้า
- เธอไม่ยอมรอ - เราไม่ค่อยมีเพื่อนเลย
ฉันรู้สึกยังกะว่าคุ้นเคยกับพวก เธอมาแรมปี น่ารักทุกคนเลยนะ
- มาทานอาหารที่บาร์ตัน ปาร์คทุกวัน - ท่านเซอร์ จอห์นคะ เรา...
ห้ามปฏิเสธ ฉันไม่ได้ยิน แต่ขอยืนกรานให้มา
ให้เราได้ตั้งตัวเถอะนะคะ แต่ขอบพระคุณมาก
เสร็จแล้วส่งคนไปตาม รถม้ามาได้เลยนะ ไปก่อนล่ะ
ไม่ต้องขอบคุณเรา
เท้าเย็นเฉียบเลย
ไปทำอะไรมาฮึ มอมแมมปลูกมันได้เลย
หนาวค่ะ หนูหนาว
แบรนดอนหายไปไหน ม้าเขาคงไม่ได้รับบาดเจ็บนะ
ผู้พันแบรนดอน เนื้อหอมมากที่นี่
เขาต้องต้องใจคนใดคนนึงแน่ อายุน่าจะเหมาะกับคุณแดชวู้ดนะ
แต่ฉันว่าเธอทิ้งหัวใจไว้ ที่ซัสเซกซ์ซะแล้วล่ะ
ฉันเห็นนะ แมรี่แอนน์ ฉันรู้ความลับเข้าแล้วล่ะ
คุณนี่ร้ายกว่าเจ้าตัวน้อยของผมอีก
เขาเป็นคนขายเนื้อ ทำขนมปัง
คนหล่อเทียนรึไร ฉันต้องล้วงความลับได้แน่
- เธอเก่งนักเชียวล่ะเรื่องนี้ - ที่นี่เราไม่มีความลับต่อกัน
รึถ้ามีก็ปิดได้ไม่นาน
- เขาเป็นพระผู้ช่วยในโบสถ์ - รึไม่ก็เป็นทหารสุดหล่อ
- ใบ้ให้หน่อย คนในเครื่องแบบรึเปล่า - เขาไม่มีอาชีพ
งั้นก็เป็นสุภาพบุรุษ
- ไม่มีสักหน่อย - มีสิ ชื่อเอฟ
เอฟ เป็นตัวอักษรที่ดี
ฟอสเตอร์รึเปล่า ฟอร์เรสต์ ฟอเธอริงเกย์ รึว่าฟีเธอร์ธี
- ฟอร์เทสคู - ฟอนดันท์
ฉันขออนุญาตเล่นเปียโนได้ไหมคะ
ได้สิ
- ที่นี่เราไม่มีพิธีรีตองกันจ้ะ - ขออภัยค่ะ...
เราไม่ได้ร้องเพลงในบ้าน หลังนี้มานานแล้วนะ
แบรนดอน มารู้จัก เพื่อนบ้านใหม่สวย ๆ ของเราสิ
เสียดายจังที่มาช้า ไม่ได้ยินนกน้อยร้องเพลง
น่าเสียดายยิ่งนัก
นี่เพื่อนรักของฉัน ผู้พันแบรนดอน เรารบด้วยกันที่อิสต์ อินเดีย
- เขาเป็นคนดีที่สุดในโลก - คุณเคยไปรบที่อิสต์ อินเดียรึคะ
- ที่นั่นเป็นไงมั่งคะ - ร้อนจ้ะ
กลิ่นเครื่องเทศฟุ้งเลยล่ะ
ทีนี้ถึงตาคุณแดชวู้ด ร้องเพลงให้เราฟังแล้วนะ
รู้เลยว่าเธอจะเล่น คีย์อะไร
เอฟ เมเจอร์
ไม่รู้เรื่องแล้วเที่ยว พูดเรื่อยเปื่อยได้ไง...
- ก็พี่บอกหนูเอง - พี่เปล่านะ
- เมื่อเขามาก็จะรู้จักกันเองแหละ - ห้ามพูดเรื่องยังงี้นะ
- ทุกคนเขาก็พูดกันให้แซด - คุณนายเจนนิงส์ ไม่ใช่ "ทุกคน"
หนูชอบเขา เขาพูดเรื่องอะไรมั่ง พวกเราไม่เห็นพูดกันเลย
ถ้าพูดไม่เข้าเรื่อง ก็จำกัดอยู่แต่เรื่องดินฟ้าอากาศซะ
คงมีลำแฝกพอ ทำตะกร้าแล้วล่ะ
รู้ไหมเขาพูดกันว่าไง
ว่ากันว่าคุณมีสัมพันธไมตรี กับสาวนางหนึ่ง
ชายอย่างคุณที่เพียบพร้อม... เธอจะเป็นหญิงสาวที่โชคดีที่สุด
แมรี่แอน แดชวู้ด คงไม่ คิดอะไรพิเศษกับผม
- อย่าถ่อมตัวขนาดนั้นสิ - ขอให้เธอเจอที่ดีกว่าผมเถอะ
พวกเขาสมกันยังกะกิ่งทองใบหยก
- เขารวยทรัพย์และเธอก็งามนัก - คุณรู้จักเขานานรึยัง
ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ซึ่งเป็นเวลา 15 ปีแล้ว
ที่ทางของเขาห่างจากนี่สี่ไมล์ เขากับจอห์นชอบพอกันมาก
เขาไม่มีเมียไม่มีลูก มีความหลังที่น่าเศร้า
เขารักกับเด็กในบ้าน โดนกีดกันไม่ให้แต่งงานกัน
- ด้วยเหตุผลอะไร - อลิซายากไร้
เธอถูกขับไล่ออกจากบ้าน และเขาต้องไปเป็นทหาร
ถ้าไม่ได้จอห์นเขา คงทำลายตัวเองไปแล้ว
- แล้วผู้หญิงคนนั้นล่ะคะ - เธอผ่านผู้ชายคนแล้วคนเล่า
หายสาบสูญไปจากวงสังคม
เมื่อแบรนดอนกลับมาจาก อินเดีย เขาเที่ยวตามหาเธอ
ไปพบเธอกำลัง จะสิ้นลมในบ้านเมตตา
ฉันนึกว่าชาร์ล็อตจะ รักษาแผลใจให้เขาได้
ดูเขาซิ ช่างเอาอกเอาใจ
- ฉันต้องช่วยลุ้นหน่อยแล้ว - อย่าเลยนะคะ ปล่อยผู้พันเถอะค่ะ
เรื่องยังงี้ต้องใช้แม่สื่อหน่อยจ้ะ
- เราไม่ได้ฟังผู้พันเล่นเปียโนนานแล้ว - ก็ที่นี่มีคนเล่นเก่งกว่าแล้วนี่ครับ
แบรนดอนก็ชอบเล่น ดนตรี เขาเล่นเปียโนเก่งจ้ะ
คุณร้องเพลงเศร้าได้มาก เหมือนแมรี่แอนน์
ร้องเพลงคู่ให้เราฟังหน่อยสิ เล่นเคียงคู่กัน
ฉันร้องเพลงคู่ไม่เป็นค่ะ ขอโทษนะคะ ผู้พัน
จะหาความสงบมั่งได้ไหมนี่ ค่าเช่าถูกก็จริง แต่มาจู้จี้กับเราจัง
คุณนายเจนนิ่งส์ไม่มีอะไรทำได้แต่เที่ยว จับคู่ให้ลูกสาวบ้านโน้นบ้านนี้
มีพัสดุมา
ดูสิ
เมื่อไรเราจะรอดพ้นจาก การแซวของเธอซะทีนะ
ถ้าเขาเป็นยังงั้น แสดงว่าฉันต้องแย่กว่าแน่
- เขาบ่นว่าเป็นโรครูมาติซึ่ม - "ปวดนิดหน่อย" เขาชอบว่างั้น
เอ็ดเวิร์ดบอกว่า จะเอามาให้เอง
"ผมมีความยินดีที่จะคืน แอตลาสเล่มนี้ให้แก่เจ้าของ"
"งานรัดตัวทำให้ผมไม่สามารถ นำมาคืนด้วยตัวเองซึ่งผมเสียใจยิ่ง"
"ยังระลึกถึงความ กรุณาอยู่เสมอ และยังคง"
"จงรักต่อคุณ อี ซี เฟอร์ร่า"
- ทำไมเขาไม่มาเองล่ะคะ - เขาบอกว่ายุ่งอยู่จ้ะลูก
- ก็บอกแล้วว่าจะมา แล้วทำไมไม่มา - ไปเดินเล่นกับพี่ดีกว่า
- ฝนจะตกแล้วนะคะ - ไม่ตกหรอกน่า
แกชักจะเหมือนคุณนายเจนนิงส์ เข้าทุกทีแล้ว
- ลูกคงคิดถึงเขาสินะ เอลินอร์ - เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะคุณแม่
- แต่เขารักลูกนะจ๊ะ - หนูไม่มั่นใจนะคะแม่
และหากจะเป็นเช่นนั้น ก็ต้องมีอุปสรรคอยู่แล้ว
ที่เขาจะแต่งงานกับหญิงไร้สกุล ไม่มีปัญญาแม้จะซื้อน้ำตาล
- แต่ลูกต้องรู้อยู่แก่ใจ... - ใช้สมองดีกว่าหัวใจนะคะ
- มายังงี้ไม่ดีเลยนะคะ - ดีสิ เลิกบ่นทีเถอะน่า
- หนูไอแล้วนะคะ - ไม่ไอหรอกน่า
สวยจะตาย มาเร็ว ตามพี่ให้ทัน
- ตรงโน้นมีกระต่ายเยอะเลย - หนูไม่อยากดูกระต่าย
- จะมีอะไรจะสวยกว่านี้อีก - หนูบอกแล้วว่าฝนจะตก
- ฟ้าสีคราม มาวิ่งไล่กันเถอะ - หนูไม่ควรวิ่งนะ
เจ็บรึเปล่าคะ
- พี่เดินไม่ไหว ไปเรียกคนมาช่วยเถอะ - หนูจะวิ่งให้เร็วที่สุดเลยค่ะ
มาร์กาเร็ต
ไม่ต้องกลัวจ้ะ มันไม่ทำอะไรหรอก
- คุณเจ็บรึเปล่า - ข้อเท้าฉันน่ะค่ะ
ผมขอดูนะครับว่า หักรึเปล่า
ไม่หัก
โอบคอผมไว้นะครับ
ผมจะพาคุณไปส่งบ้าน
มากันซะที
พี่ล้ม แล้วเขาอุ้มมาส่งค่ะ
แมรี่แอนน์ เจ็บรึเปล่า
ข้อเท้าแพลงน่ะครับ
ไม่ร้ายแรงอะไร ผมคลำกระดูกดูแล้ว ไม่หัก
- ฉันไม่รู้จะขอบคุณคุณยังไงดี - ไม่ต้องหรอกครับ
- ไม่นั่งก่อนรึคะ - เดี๋ยวเก้าอี้จะเปียกซะเปล่า ๆ ครับ
- แต่พรุ่งนี้ผมขออนุญาตมาเยี่ยม - เราจะคอยค่ะ
ฉันจะเดินไปส่ง
มาร์กาเร็ต หยิบหมวกให้คุณเขาสิลูก
- ชื่อเขาค่ะ - ขอถามชื่อผู้มีพระคุณหน่อยค่ะ
จอห์น วิลโลบี้ แห่งอัลเลนแฮมครับ ยินดีรับใช้
จอห์น วิลโลบี้แห่งอัลเลนแฮม
น่าประทับใจจริง ๆ
เขาอุ้มยังกะหนู เป็นใบไม้ยังงั้นแหละ
- ถ้าเจ็บบอกแม่นะจ๊ะ - น้องไม่รู้สึกอะไรแล้วล่ะคะแม่
มาร์กาเร็ต บอกให้เบ็ทซี่ เอาผ้าเย็นมาหน่อยจ้ะ
อย่าเพิ่งพูดเรื่องอะไรกันนะ
- เขาพูดจาสุภาพ - ด้วยมารยาทงดงาม
- มีอารมณ์ขันและความรู้สึก - สงบปากสงบคำ พูดไม่เกินสิบคำ
- เปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ เดี๋ยวเป็นหวัด - เป็นหวัดจะเป็นไรไป
- เดี๋ยวจมูกก็บวมเป่งหรอก - จริงของพี่ ช่วยหน่อยค่ะ
และน่าจะเอาเป็นคู่ครอง อย่าให้ แมรี่แอนน์เนื้อหอมอยู่คนเดียว
- ว่าแต่คุณรู้เรื่องอะไรเขาบ้าง - เขาขี่ม้าเก่งไม่มีใครเทียบ
รสนิยมเป็นยังไง ปรารถนา สิ่งใด ประสงค์สิ่งใด
- เขามีสุนัขแสนฉลาดอยู่ตัวนึง... - อัลเลนแฮมนี่อยู่ไหนนะคะ
อาณาเล็ก ๆ อยู่ห่างจากนี่ไปสามไมล์ เขาจะได้รับเป็นมรดกตกทอดจากญาติ
ชื่อเลดี้อัลเลน
ผู้พันแบรนดอนมาแล้ว หนูไปดูต้นทางข้างนอกดีกว่า
เธอเฝ้าแต่ชะเง้อหาวิลโลบี้ ไม่สนแบรนดอนแล้วสินะ
เชิญค่ะ
สวัสดี แบรนดอน
- คนป่วยเป็นไงมั่งจ๊ะ - ขอบคุณมากค่ะ ผู้พัน
จะไปมัวคิดถึงวิลโลบี้อยู่ใย ในเมื่อมีชายผู้แสนดีอยู่ทั้งคน
ฉันไม่มุ่งหวังใครทั้งนั้น
- หลานชายเลดี้อัลเลนรึ - เขามาเยี่ยมน่ะ เพราะจะเป็นผู้รับมรดก
เขามีทรัพย์สินของตัวเองอยู่ที่ คอมเบ้ แม็กน่า ซัมเมอร์เซ็ท
เป็นฉันฉันไม่ยอมเลิกกับเขา เพื่อยกให้น้องหรอกนะ
ไปกันเถอะแบรนดอน เราไม่เป็นที่ปรารถนาแล้ว
ขอบคุณเป็นอย่างสูงที่กรุณามาเยี่ยม
แมรี่แอนจ๊ะ ผู้พันกับเซอร์จอห์น จะไปแล้วจ้ะ
สวัสดีค่ะ ขอบคุณสำหรับดอกไม้
- สวัสดีครับผู้พัน - สวัสดีเช่นกัน
- คุณวิลโลบี้ ยินดีที่ได้เจอ - ผมก็เช่นกัน
- คุณแมรี่แอนคงไม่ได้เป็นหวัดนะครับ - คุณรู้จักชื่อฉันด้วย
เขตนี้ผมมีสายสืบเต็มไปหมด คุณออกไปชมธรรมชาติไม่ได้เลย
- ผมเลยนำธรรมชาติมาหาคุณ - สวยจังเลยค่ะ
- นี่ไม่ได้เอามาจากโรงเพาะชำ - ของผมไม่ใช่ช่อแรกสินะ
- เด็ดมาจากทุ่งกว้าง - ฉันชอบดอกไม้ป่ามากกว่าค่ะ
- พี่ช่วยที.. - เราไม่รู้จะขอบคุณยังไงถูก
ผมยังเสียดายบ้านหลังนี้ แล้วได้ข่าวว่ามีคนเข้ามาอยู่
ผมรู้สึก ยินดีเป็นที่ยิ่ง
เชิญนั่งค่ะ คุณวิลโลบี้
ใครอ่านบทกวีของ เช็กส์เปียครับนี่
- แมรี่แอนน์ค่ะ - บทไหนที่คุณโปรดที่สุด
ของฉันบทที่ 116
"อย่าให้ฉันเป็นต้นเหตุ ทำให้คุณไม่อยากเข้าวิวาห์"
"รักนั้นมิใช่รักแท้หาก จิตใจแปรเปลี่ยนยามเจอคนใหม่"
"รึลู่ลมไปตาม คนที่เข้ามาขัดขวาง"
- ต่อยังไงนะ - "ไม่สินะ มันเป็นเรื่องที่จีรัง.."
- "ดั่งเช่นมรสุมร้าย... " - ใช่ "มรสุมร้าย" รึเปล่านะ
แปลกดีที่คุณอ่านบทนี้ ผมมักจะพกติดตัวเสมอ
งั้นเจอกันพรุ่งนี้...
ขอมอบบทกวีสมุดพกให้กับคุณ เป็นเครื่องลางกันบาดเจ็บ
สวัสดีค่ะ ขอบคุณมาก
เก่งมาก แมรี่แอนน์ อ่านได้ทั้ง ของเช็กสเปียร์ และสก๊อต
หากรู้ใจเขาล่ะก็ ไม่มีเวลาจะพูดถึงอื่นใดแล้ว
ฉันว่าฉันพลาดแล้วล่ะ น่าจะสนทนาเรื่องอากาศมากกว่า
คุณวิลโลบี้รู้ ความในใจเธอหมดเลย
แล้วจะให้ฉันปิดบังงั้นรึ
- เปล่า แต่เราไม่รู้เรื่องของเขาเลย - กาลเวลาใช่เป็นตัวตัดสินความรัก
บางคนเจ็ดปียังน้อยไป ในขณะ ที่เจ็ดวันก็เพียงพอแล้วสำหรับบางคน
- รึเจ็ดชั่วโมงในกรณีนี้ - น้องรู้สึกว่ารู้จักเขาดีแล้ว
หากฉันมีอะไรในใจ คงจะปกปิดได้เช่นพี่
- ขอโทษค่ะพี่.. - ไม่ต้องหรอกแมรี่แอนน์
ไม่เข้าใจพี่จริง ๆ
แมรี่แอนน์..
- ยังไม่เสร็จอีกรึ - ยัง อดทนหน่อยสิคะ
คงไม่ห้ามเราซื้อ เนื้อกับน้ำตาลนะ
- ไม่มีอะไรราคาน้อยกว่าสิบเพ็นนี - จะให้อดตายกันหมดรึไร
เปล่าค่ะ แต่ อย่าทานเนื้อเลย
ถ้าฉันประพฤติไม่เหมาะสม ฉันก็ควรต้องระวัง
คนเขาพูดกันทั่ว ทำไมไม่ระมัดระวังตัวมั่ง
ถ้าที่คุณเจนนิงส์พูด ไม่เหมาะ เราก็โดนกันหมดแหละ
สวัสดีค่ะผู้พัน
คุณแดชวู้ด คุณแมรี่แอน ผมมาเรียนเชิญ
ไปปิคนิคที่บ้านผม ที่เดลาฟอร์ด
หากคุณยินดีไปร่วมงาน ในวันพฤหัสหน้า
ลูกสาวคุณนายเจนนิงส์และสามี ก็มาร่วมด้วยนะครับ
ด้วยความยินดีค่ะ ผู้พัน
และผมจะเชิญคุณเวลโลบี้ มาร่วมงานด้วยครับ
ฉันยินดีไปงานนี้ค่ะ
สวัสดีครับคุณแดชวู้ด สวัสดีผู้พัน
ผู้พันเชิญเรา ไปเดลาฟอร์ดค่ะ
- ได้ยินว่ามีเปียโนชั้นเลิศ - บรอดวู้ด แกรนด์
- งั้นฉันเล่นให้ฟังนะคะ - เราจะตั้งตารอ
- น้องสาวคุณดูมีความสุขมากนะครับ - แกเก็บความรู้สึกไม่เป็นค่ะ
เรื่องความรักนี่ เธอไม่ระวังตัวเลยล่ะค่ะ
- แต่ก็น่ารักออก - เอาแต่ใจตัวเองมากไปมากกว่าค่ะ
ยิ่งเธอรู้จักโลกเร็วเท่าไรยิ่งดี
ผมเคยรู้จักหญิงสาว ที่ลักษณะอย่างนี้
ซึ่งต้องรู้จักโลกเร็วเกินไป
ผลมีแต่ความเสียหาย และสิ้นหวัง
อย่าอยากเป็นเช่นนั้นเลยคุณแดชวู้ด
สนามหญ้าของผู้พันแบรนดอน น่าเล่นว่าวจริง ๆ
ระวังเชือกนั่นนะ
ฉันล่ะแสนจะแปลกใจที่ชาร์ล็อต กับสามีมาถึงพร้อมลูซี่
คนที่ฉันไม่นึกว่าจะเจอ
เธอมาร่วมสนุก ที่บ้านไม่มียังงี้นะจ๊ะ
ไม่เห็นหน้าตั้งนาน
ไม่ต้องมาพูด พวกแดชวู้ดต่างหากที่เธออยากเจอ
ฉันได้ยินพูดถึงแต่ "ครอบครัวแดชวู้ด" นานนักหนาแล้ว
ในจดหมายเเม่ แทบไม่เขียนเรื่องอื่นเลย
- พวกเขาไม่เหมือนที่แม่เล่ารึ - ไม่เหมือนเลย
วันนี้เธอเสียมารยาทมาก
เขากำลังจะเป็นส.ส.และ ต้องทำตัวให้เป็นที่ชื่นชอบของทุกคน
- ผมไม่ได้พูดอะไรที่ไร้สาระเลย - คุณพาล์มเมอร์ชอบตลก
มาแล้ว เธอจะได้เห็นล่ะ ชาร์ล็อต
สวัสดีค่ะ คุณวิลโลบี้
ขอแนะนำให้รู้จักลูกสาวฉัน ชาร์ล็อตและคุณพาล์มเมอร์
- และญาติของเราคุณลูซี่ สตีล - ยินดีต้อนรับครับ
ฉันขอนั่งด้วยนะคะ
ฉันอยากเจอคุณมานานแล้ว ได้ยินแต่คำสรรเสริญคุณ
เซอร์จอห์นกับคุณนายเจนนิ่งส์ ชมฉันเกินไปน่ะค่ะ
คำชมมาจากคนอื่นที่ ไม่ชอบพูดเกินความจริงน่ะค่ะ
เรื่องอะไรรึคะ
ผู้พันแบรนดอนอยู่รึเปล่าครับ
- ขอม้าด้วย - มีอะไรรึ
- ผมต้องไปลอนดอน - เป็นไปไม่ได้
ไม่มีเจ้าบ้านเราปิคนิคกันได้ไง ค่อยไปพรุ่งนี้เถอะ
- รึไม่ก็รอให้เรากลับกันก่อน - ผมเสียเวลาแม้นาทีเดียวก็ไม่ได้
- ขออภัยด้วยครับ - หวังว่าคงไม่มีอะไรร้ายแรงนะ
ตายจริง ช่างประหลาดอะไรเช่นนี้
- นามนั้นคือแบรนดอน - มีบางคนไม่อยากเจอคุณ
เธอนี่ไม่เข้าท่าเลย เราต้องคิดถึงแบรนดอนแน่
คนพูดถึงเขาแต่ทางที่ดี แต่ไม่มีใครใยดีจะคุยกับเขา
เหลวไหล คนชื่นชมเขานะที่ บาร์ตัน ปาร์ค
- ก็เป็นข้อพิสูจน์พอแล้ว - งั้นเหรอ วิลโลบี้
มาสิมา พ่อคนไร้มารยาท ฉันรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมคุณหรอก
จงเผยมาว่ารักใคร อย่ามาปิด เพื่อนฝูง ฉันต้องล้วงให้ได้
ฉันต้องทำให้เธอเข้าวิวาห์ กับผู้พันให้ได้
- ยังกะจะแต่งกับเขาลง - ทำไมคุณถึงชิงชังเขานักนะ
เพราะเขาช่างไม่รู้จักกาละเทศะน่ะสิ
เขาไม่ยอมซื้อม้าผม
หากเป็นความพึงพอใจของคุณ
ผมว่าคนแบบเขาดีมากทีเดียว
เพราะฉะนั้นโปรดอย่าว่าผมที่ -
- ไม่ชอบหน้าเขา พอ ๆ กับที่ผมชื่นชอบ...
... กระท่อมน้อยหลังนี้
- มีโครงการจะปรับปรุง - ไม่ได้หรอก
ต่อเติมด้วยหิน แม้ก้อนเดียวก็ไม่ได้
หากผมร่ำรวยพอ ผมจะสร้าง คอมเบ้ แม็กน่าใหม่ให้เหมือนนี่
- มีเตาผิงที่ขึ้นควันด้วยไหม - มีแน่นอน
ผมก็จะอยู่ที่คอมเบ้อย่างมีความสุข เหมือนอยู่ในบาร์ตัน
แต่ผมชอบใจบ้านหลังนี้เป็นที่สุด
รับปากซิว่าจะไม่เปลี่ยนแปลงมัน
ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่คุณเดินมาส่ง ถึงประตูตามลำพัง
- เอลินอร์คงว่างั้นแหละ - และก็ถูกของเธอ
คุณแมรี่แอนน์ พรุ่งนี้ผมขอ คุยด้วยตามลำพังจะได้ไหม
- วิลโลบี้ เราอยู่กันตามลำพังอยู่แล้ว - แต่มีเรื่อง...
ผมมีเรื่องสำคัญจะขอคุณ
ได้สิคะ ฉันจะขออนุญาตแม่ ไม่ไปโบสถ์
ขอบคุณครับ
งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะ
คุณงามความดี..
เข้าสู่หัวใจของท่าน ทั้งหลายที่มาในวันนี้
เวลาขอแต่งงานพี่ เขาจะคุกเข่าไหมนะ
เขาคุกเข่ากันทั้งนั้นแหละ
เป็นอะไรไปจ๊ะลูกแม่
วิลโลบี้ล่ะ เกิดอะไรขึ้นฮึ
อภัยให้ผมด้วย ผมถูกส่งไป...
เลดี้อัลเลนถือว่ารวย ข่มเหงญาติผู้น้อง
- ท่านส่งผมไปลอนดอน - เช้านี้เหรอ
น่าเสียดายจริง ๆ หวังว่า งานคุณคงเสร็จในเร็ววัน
ช่างกรุณา แต่ผมไม่ทราบว่า จะได้กลับมาเดวอนเชียเมื่อไร
- ผมได้รับเชิญให้มาปีละครั้งเท่านั้น - รอให้เราเชิญได้ไหม
ธุระของผมเป็นเรื่องที่ ผมไม่อาจ...
ผมไม่ทรมานตัวเองอีกต่อไปแล้ว
วิลโลบี้ กลับมาก่อน
บอกเบทซี่ให้ชงชาให้ แมรี่แอนหน่อยจ้ะ
- มีเรื่องอะไรกันรึลูกจ๋า - อย่าถามหนูได้ไหมคะ
- พวกเขาต้องทะเลาะกันแน่เลย - ไม่น่าจะเป็นไปได้
เลดี้อัลเลนอาจจะไม่ยินยอม ให้เขารักกับแมรี่แอนน์
- ก็เลยหาทางส่งเขาไปไกล ๆ - แล้วทำไมเขาไม่บอกล่ะ
- คนอย่างเขาไม่น่าจะปกปิดได้ - แล้วลูกสงสัยอะไรรึ
- ทำไมเขาทำท่าสำนึกผิดนัก - ลูกคิดว่าเขาแกล้งทำดีงั้นรึ
- เปล่าค่ะ เขารักน้อง หนูรู้ - แน่นอนจ้ะ
เขาให้คำมั่นกับน้องรึเปล่า ว่าจะกลับมา
ไปถามซิว่าเขาขอแต่งงานรึเปล่า
ไม่ได้ แม่คาดคั้นแมรี่แอนน์ไม่ได้ ลูกก็เหมือนกัน
เอาไว้ให้น้องสบายใจก่อน แล้วคงเล่าเอง
เขาทำท่าซ่อนเร้น มีพิรุธชอบกล
ลูกก็จ้องจะให้ร้ายเขาแล้วสิ
แม่ว่าเขาเป็นคนดี เขาควรจะได้รับสิ่งนั้น
หนูเองก็รักใคร่วิลโลบี้นะคะ
คุณแม่... คุณแม่คะ
พี่ไม่ยอมให้หนูเข้าไป
- เมื่อไหร่ฝนจะหยุดซะทีนะ - เมื่อไหร่เธอจะหยุดพูดซะที
คุณรับไปจากฉันแล้วนะ คุณพาล์มเมอร์ ราคาดีด้วย
ทีนี้ฉันถือไพ่เหนือกว่าแล้ว เพราะคุณจะเอามาคืนไม่ได้
แมรี่แอนน์มาสังสรรค์กับเราดีกว่า ไปดูลมฟ้าอากาศเขาก็ไม่กลับมาหรอก
- มื้อค่ำก็ไม่ยอมทานอะไร - ช่วงนี้เราเศร้ากันจังเลยนะ
คุณแดชวู้ดคะ ขอปรึกษาหารือ หน่อยได้ไหมคะ
- ปรึกษาหารือรึคะ - ฉันอยากถามอะไรคุณมานานแล้ว
คุณอาจจะคิดว่าไม่เหมาะสม ขอถามอะไรที่ออกจะแปลกอยู่สักหน่อย
ถ้าเราไปคอมเบ้ แม็กน่าก็ดีสิ ห่างจากนี่แค่ครึ่งไมล์เอง
- ห้าไมล์ครึ่งต่างหาก - ไม่น่าจะไกลถึงขนาดนั้น
- ไม่น่าเชื่อเลย - พยายามเชื่อหน่อยแล้วกัน
เชิญถามอะไรก็ได้ค่ะ ถ้าฉันจะช่วยได้
คุณคุ้นเคยกับ คุณนายเฟอร์ร่าไหมคะ
คุณแม่ของแฟนนี่น่ะรึ ฉันไม่เคยรู้จักเลย
คุณคงคิดว่าฉันนี่แปลกคน ถ้าฉันกล้าเล่า...
ถ้าเธอเล่าเรื่องมิสเตอร์เอฟ ล่ะก็เล่ากันมั่งนะ
ไปเดินกันดีกว่า คุณแดชวู้ด
ฉันไม่รู้เลยว่าคุณ จะเกี่ยวพันกับครอบครัวนั้น
ฉันไม่เกี่ยวพันธ์อะไร กับคุณนายเฟอร์ร่าเลย
แต่ในอนาคตเราอาจจะ มีสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด
แปลว่าอะไรคะ
คุณรู้จักกับโรเบิร์ต น้องชายของแฟนนี่เหรอคะ
คนเล็กน่ะรึ ไม่รู้จักค่ะ ฉันไม่เคยเจอเขาเลย
- เอ็ดเวิร์ดน่ะ - เอ็ดเวิร์ด เฟอร์ร่าน่ะรึ
เอ็ดเวิร์ดกับฉันแอบหมั้นกัน ลับ ๆ มาห้าปีแล้ว
คุณคงจะตกใจ
ที่ฉันบอกคุณเพราะเชื่อว่า คุณจะเก็บความลับของเราได้
เอ็ดเวิร์ดรักคุณ เหมือนน้องสาวแท้ ๆ ของเขา
ขอโทษนะคะ เราคง...
เราคงไม่ได้พูดถึง คุณเฟอร์ร่าคนเดียวกันแน่
คนนี้แหละเคยอยู่ในปกครองของ คุณลุงฉัน คุณแพร็ทในพลีเมาท์
- เขาไม่เคยเล่าให้ฟังรึคะ - เล่าค่ะ จริงสิ คงเคยเล่า
ฉันอยากให้คุณแม่เขายินยอม แต่เรารักกันมาก
คุณคงเห็นแล้วว่าเขา มีสเน่ห์มัดใจหญิงได้ยังไง
ฉันต้องยอมรับว่า เราทั้งคู่ทุกข์ระทมมาก
เราแอบพบกันปีละ สองครั้งก็แสนยาก
คุณดูหน้าซีดจัง เป็นอะไรรึเปล่าคะ
- ฉันคงไม่ทำอะไรให้คุณขุ่นข้องใจนะ - คุณเล่าฉันน่ะดีแล้วล่ะค่ะ
- รับปากนะคะว่าคุณจะไม่บอกใคร - คุณแดชวู้ดดูท่าทางว้าวุ่น
ฉันสัญญาค่ะ
- คุยอะไรนักหนาฮึ - เล่ามาให้หมดนะ
- เราคุยกันเรื่องลอนดอนน่ะค่ะ - ได้ยินไหมจ๊ะ ชาร์ล็อต
- ชาร์ล็อตกับฉันวางแผนกันแล้ว - แผนที่ดีที่สุดในโลกเชียวล่ะ
ฉันจะเดินทางไปลอนดอนเร็ว ๆ นี้ และขอเชิญคุณ ลูซี่
และคุณแดชวู้ดทั้งสองคน ไปกับเราด้วย
หนูไปได้ไหมคะ
ขอเชิญไปพักที่บ้านของฉันที่เชลซี และพักผ่อนที่นั่น
ให้หนูไปด้วยนะคะ
- คุณไม่อยากไปหรอกรึคะ - ผมมาที่นี่ด้วยวัตถุประสงค์เดียว
- แต่เราทิ้งคุณแม่ไว้คนเดียวไม่ได้ - คุณแม่อยู่ได้อยู่แล้ว
- ได้สิจ๊ะ - ฉันจะยินดีเป็นที่ยิ่ง
ฉันไม่รับคำปฏิเสธจ้ะ เรามาจับมือสัญญากันก่อน
ถ้าฉันจัดให้เธอเข้าวิวาห์ คริสต์มาสนี้ไม่ได้ อย่ามาโทษฉันนะ
ฉันขอบคุณมาก
ฉันจะได้เจอวิลโลบี้ พี่ก็จะได้พบเอ็ดเวิร์ด
- หลับแล้วเหรอ - เธออยู่ด้วยจะหลับได้ไง
ดูเฉย ๆ ยังงี้พี่คงตื่นเต้นน่าดูเหมือนกัน คืนนี้ฉันนอนไม่หลับแน่
พี่คุยอะไรกับ คุณสตีลตั้งนาน
สัพเพเหระ
รู้ไหมว่าฉันไม่ชอบอยู่ใน บ้านหลังนั้นโดยไม่มีชาร์ล็อต
ฉันเขียนไปบอกเอ็ดเวิร์ดแล้ว ไม่รู้ จะได้เจอกันไหม
เราต้องรักษาความลับเท่าชีวิต เขาคงมาหาฉันไม่ได้
น้ำทิพย์ประโลมใจของฉันคือรักที่ เสมอต้นเสมอปลายของเขา
คุณโชคดีที่ ได้รับความรักแบบนั้น
ฉันเป็นคนขี้หึง ถ้าหากเขาพูดถึงหญิงอื่น...
แต่เขาก็ไม่ เคยแสดงท่าทีเช่นนั้น
เขาจะดีใจมากที่เห็นว่า เราเป็นเพื่อนกัน
- คิดถึงฉันไหมฮึพิเจียน - คิดถึงมากครับคุณผู้หญิง
- ทุกอย่างเรียบร้อยนะ - ผมว่าสั่งถ่านมาหน่อยเถอะครับ
อยู่นี่เองพูเตอร์ ยังไม่ตายนะ อ๋อ... ขอชา พีเจียน
ไม่ยอมเสียเวลาเลยนะ เอาให้พีเจียนไปเลย
คุณนายเจนนิงส์บอกว่าน้องสาวคุณ จะซื้อชุดเจ้าสาวในเมือง
จอห์นกับแฟนนี่อยู่ที่นี่ เขาต้องให้เราไปพบแน่
คงมาหาข้างบ้านมั้ง
นั่งลงทีได้ไหม พี่ทำอะไรไม่ถูกแล้ว
เอลินอร์ วิลโลบี้แน่เลยค่ะ
ใช่เขาจริงด้วย
ขอโทษค่ะ ผู้พัน
ผู้พัน...
ยินดีที่ได้เจอค่ะ คุณ อยู่ในลอนดอนตลอดรึคะ
ขอโทษด้วยคุณแดชวู้ด...
ผมได้ข่าว คนพูดกันทั้งเมือง...
ช่วยบอกผมทีเถอะ
ทุกอย่างเรียบร้อยไหมระหว่าง น้องสาวคุณกับคุณวิลโลบี้
แม้ว่าทั้งคู่จะไม่ได้บอกฉัน
ฉันก็เชื่อว่าทั้งคู่รักกันค่ะ
ขอบคุณนะ คุณแดชวู้ด
แด่น้องสาวของคุณ ขอให้เธอ มีความสุขสมหวังทุกประการ
แด่คุณวิลโลบี้ซึ่งน่า จะทำตัวให้คู่ควรกับเธอ
แปลว่าอะไรคะ
ขออภัยเถอะ...
ผมขอตัว
- เอ็ดเวิร์ดล่ะคะ จอห์น - ใครกันเอ็ดเวิร์ด
น้องชายฉัน เอ็ดเวิร์ด เฟอร์ร่า
เฟอร์ร่ามีตัวเอฟรึเปล่า
มีจดหมายมั่งไหม ไม่มีเลยเหรอ การ์ดก็ไม่มีรึ
- เธอไม่เห็นถามหาจดหมายมั่งเลย - ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้รออะไร
ฉันไม่ค่อยรู้จักใครในเมืองนี้
ไม่ต้องพูดเรื่องแฮมแล้ว ไปจัดการกันเอาเอง
- ไม่มีข่าวสาร - ไม่ต้องเสียใจหรอกลูก
อากาศดียังงี้ผู้ชาย คงไปเล่นกีฬากันในชนบท
แต่อากาศหนาวคงทำให้ เขากลับมาโดยไว
จริงสิ ฉันลืมนึกไป
และคุณแดชวู้ดคง สบายใจได้แล้ว
เพราะพี่ต่างมารดาเชิญ คุณเอฟ ไปงานเลี้ยงคืนนี้ด้วย
ระวังหน่อยนะ ขี้ม้าทั้งนั้น
ฝนเริ่มตกแล้วซะด้วยสิ ตามฉันมาจ้ะ
คุณแม่ สนุกจังเลยค่ะ
- เห็นคนรู้จักมั่งไหมลูก - ยังค่ะ คุณพาร์มเมอร์ตาดีกว่าหนู
- คุณเห็นคนรู้จักมั่งไหม - ยังเลย
พูดเป็นเล่น นั่นไง คุณนายจอห์น แดชวู้ด
มาทางนี้จ้ะ
อยู่นี่เอง
ร้อนจังเลยนะคะ... คุณคงไม่ได้มาคนเดียวสินะ
จอห์นไปเรียก น้องชายฉันมาน่ะค่ะ
น้องชายคุณรึ ช่างเป็นข่าวดีจริง ๆ
ฉันจะเป็นลม
คุณนายเจนนิ่งส์ ขอแนะนำ น้องผม...
คุณโรเบิร์ต เฟอร์ร่า
คุณแดชวู้ด คุณสตีล คุณแมรี่แอนน์
ทุกท่าน และแล้วเราก็ได้รู้จักกัน
คุณเป็นน้องชายคนเล็กแน่ คุณเอ็ดเวิร์ดไม่มาหรอกรึคะ
- คุณแดชวู้ดอุตส่าห์ตั้งตารอ - เขายุ่งมากค่ะ
และที่นี่เขาก็ไม่ได้สนิทกับใคร เป็นพิเศษพอที่จะคุ้มกับการมา
ผู้ชายสมัยนี้ไปไหนกันหมดนะ แอบหลบกันรึไง
ในเมื่อพี่ชายคุณไม่มา คุณต้องเต้นรำกับคุณแดชวู้ด
เป็นเกียรติอย่างสูงครับ
คุณสตีลจะกรุณาให้ผม จองเป็นคู่เต้นคนต่อไปได้ไหมครับ
คุณอยู่ที่เดวอนเชียรึครับ คุณแดชวู้ด
- ในกระท่อมใช่ไหม - ใช่ค่ะ
ผมน่ะชอบกระท่อมเป็นชีวิตจิตใจ
ถ้าผมมีเงินเหลือผมจะ สร้างกระท่อมเป็นของตัวเองสักหลัง
คุณวิลโลบี้...
- เป็นยังไงมั่งครับคุณแดชวู้ด - สบายดีค่ะ
- ครอบครัวคุณล่ะครับ - เราสบายดีกันทุกคนค่ะ
ขอบคุณที่ถาม
วิลโลบี้
พระเจ้า วิลโลบี้...
ไม่จับมือกับฉันหน่อยรึคะ
สบายดีไหมครับคุณแมรี่แอนน์
เป็นอะไรไปคะ ทำไมไม่ไปหาฉันบ้าง
คุณไม่ได้อยู่ในลอนดอนหรอกรึ ได้รับจดหมายฉันรึเปล่า
ผมยินดีที่ได้รับ ข่าวสารจากคุณ
ให้ตายสิ วิลโลบี้บอกมาซิว่า คุณเป็นอะไรไป
ขอบคุณมากครับ
ขอตัวนะครับ ผมต้องกลับไปที่กลุ่ม
ไปเอาตัวเขา กลับมาหาน้องเดี๋ยวนี้
อย่าไปเลยจ้ะ
- คุณรู้จักสองคนนั้นรึเปล่าคะ - คนรู้จักจากชนบทน่ะ
มาเถอะจ้ะ น้องรัก
ฉันไม่เข้าใจเลย ต้องพูดกับเขาให้รู้เรื่อง
ตายจริง มาทางนี้ลูก ไปสูดอากาศหน่อย
ลูซี่ กลับกันเถอะ
เราจะพาคุณลูซี่ ไปส่งเองครับ
ขอบคุณมากค่ะ
เธอส่งข่าวถึงเขา คืนนั้นดัวยรึ
- แมรี่แอนน์ บอกพี่มาเถอะ - อย่ามาถามอะไรเลย
- เธอไม่เชื่อใจพี่เลยสินะ - พี่เองก็ไม่เคยปรับทุกข์กับใคร
- ก็ไม่มีอะไรจะปรับ - เราต่างก็ไม่มี
เพราะพี่ไม่มีอะไรปกปิด เพราะไม่ยอมบอกอะไรเลย
เลดี้ชาร์ล็อตไม่น่าเชิญ แขกมากเลย ร้อนจะตาย
ดีนะที่เราออกมาซะก่อน
มาแล้วไงละ
คู่รักทะเลาะกันแป๊บเดียวก็หาย จดหมายจะช่วยได้
ฉันต้องไปแล้ว หวังว่าเขาคง ไม่ให้เธอรอนานนะ
ฉันไม่อยากเห็นเธอในสภาพนี้
ครอบครัวของเอ็ดเวิร์ด ต้อนรับขับสู้ฉันดีมาก
คุณไม่เคยเล่าเลยว่าพี่ และโรเบิร์ตเห็นด้วยไหม
น่าเสียดายที่ทั้งคู่ ไม่รู้เรื่องการหมั้นหมายของคุณ
"คุณผู้หญิงที่นับถือ ผมตกใจมาก ที่ทำให้คุณขุ่นข้องใจ"
"หากผมทำสิ่งใดที่ส่อ ไปในทางเกินเลยกว่าที่ตั้งใจ"
"ผมเสียใจที่ไม่ได้ระวังตัว"
"ผมรักกับหญิงอื่นอยู่แล้ว"
"ผมมีความเสียใจที่ต้องคืน จดหมายและปอยผม"
"ขอแสดงความนับถือ จอห์น วิลโลบี้"
น้องของพี่
ก็ยังดีกว่าหมั้นหมายแล้ว ต้องถอนหมั้น
เราไม่ได้เป็นอะไรกัน
พี่นึกว่าเขา ทำให้น้องเข้าใจยังงั้น
- เขาไม่ได้ไร้ค่าอย่างที่พี่คิดหรอก - เขาเคยบอกรักเธอรึเปล่าล่ะ
เคย เปล่าค่ะ ไม่เคยบอกอย่างจริงจัง บอกเป็นนัย ๆ แต่ไม่เคยเอ่ยปาก
บางครั้งน้องนึกว่าใช่ แต่ไม่ใช่ เขาไม่ได้ผิดคำสัญญา
แต่เขาทำให้เราทุกคนนึกว่าเขารักเธอนะ
ก็ใช่น่ะสิ เขารักฉันอย่างที่ฉันรักเขา
ฉันต้องรีบมาโดยทันที เป็นไงบ้าง แมรี่แอนน์
โธ่ช่างน่าสงสาร ดูไม่ได้เลย มิน่าล่ะ เป็นความจริงนี่เอง
คุณมอร์ตันบอกฉัน
ว่าเขากำลังจะเข้าวิวาห์กับ คุณเกรย์พร้อมเงิน 50.000 ปอนด์
ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง เขาแย่มาก ที่ทำให้เพื่อนฉันเป็นแบบนี้
และหวังว่าเมียเขา จะทำให้เขาเจ็บปวดจนสาสม
โลกนี้ใช่ว่าจะมีเขาคนเดียว
หน้าตาสะสวยออกยังงี้ ขี้คร้านจะแห่กันมาชื่นชมน่ะลูก
ปล่อยให้เธอร้องไห้ ให้หนำใจเถอะ
ฉันจะไปหาอะไร มาปลอบใจเธอหน่อย
- เธอชอบมะกอกไหมจ๊ะ - ไม่ทราบค่ะ
ปรากฏว่าทั้งคู่ไม่เคยหมั้นหมายกัน
คุณเกรย์มี 50,000 ปอนด์ ส่วนแมรี่แอนไม่มีสักสตางค์แดงเดียว
จะไปหวังให้เขามาตกลงปลงใจ ด้วยได้ไง แต่ฉันสงสารเธอนะ
มีหวังได้ขึ้นคาน อย่างเอลินอร์แน่
ให้อยู่ต่ออีกหน่อยแล้วกัน ไหน ๆ ก็ถือว่าเป็นครอบครัวเดียวกัน
- และคุณพ่อฉัน... - นี่คุณ...
ฉันเองก็อยากเชิญพวกเขา แต่ฉันชวนคุณสตีลไว้ซะแล้ว
และเราก็ห้ามไม่ให้คุณนาย เจนนิงส์มายุ่มย่ามไม่ได้
เอาไว้เชิญน้องสาวคุณ ปีอื่นแล้วกันนะ
คุณสตีลคงจะได้รับประโยชน์ จากความเมตตาของเธอมากกว่า
เข้าท่ามาก
ผู้พันแบรนดอนมาหาค่ะ
- ขอบคุณมากค่ะที่มา - น้องสาวคุณเป็นไงมั่งครับ
ฉันต้องพาเธอกลับบ้านค่ะ คุณพาร์มเมอร์
จะไปส่งให้ที่คลีฟแลนด์ ห่างจากบาร์ตันวันนึง
- ผมจะพาคุณไปส่งที่บาร์ตันเอง - ฉันก็หวังว่าคุณจะอาสาค่ะ
แมรี่แอนน์ทรมานใจมาก
ที่ฉันปวดใจก็คือเธอพยายามที่จะ แก้ตัวแทนวิลโลบี้เป็นพัลวัน
บางที...
ผมมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง ซึ่งอาจจะเป็นประโยชน์...
คุณมีอะไรเกี่ยวกับวิลโลบี้ จะเล่าให้ฉันฟังรึคะ
ตอนที่ผมรีบออกจากบาร์ตัน...
ไม่ใช่สิ ต้องย้อนหลังไปอีก
แน่นอน... ผมเชื่อว่า...
... คุณนายเจนนิ่งส์คงเล่า เรื่องราวในอดีตของผมให้คุณฟังแล้ว
เรื่องเศร้าของความสัมพันธ์ กับหญิงสาวชื่ออลิซา
ที่คนไม่รู้ก็คือ
20 ปีมาแล้วก่อนที่จะตาย อลิซาให้กำเนิดลูก
ผู้เป็นพ่อ จะเป็นใครก็ตาม ทิ้งเธอไป
ก่อนจะสิ้นลมอลิซาขอร้อง ให้ผมดูแลเด็กคนนั้น
ผมเคยทำให้เธอผิดหวังมาแล้ว จะปฏิเสธเธออีกไม่ได้
ผมเลยเอาเด็กคนนั้น เบ็ธ ไปฝากครอบครัวในชนบทเลี้ยง
ที่ผมรู้ว่าแกจะได้รับการเลี้ยงดูอย่างดี มีโอกาสผมก็แวะไปเยี่ยม
แกโตขึ้นมาหัวรั้นมาก
และผมเองก็ผิดด้วยที่ ตามใจแกเกินไป
แกหายสาบสูญไปเกือบปีนึงได้แล้ว
ผมเที่ยวออกตามหา เพราะคิดว่าต้องเป็นเรื่องร้ายแน่
วันที่เราปิคนิคกันที่เดลาฟอร์ด ผมได้รับข่าวเกี่ยวกับแกเป็นครั้งแรก
แกคลอดลูก
และไอ้หนุ่มที่ทำเธอท้องก็ หายหัวไปอย่างไร้ร่องรอย...
คุณหมายถึงวิลโลบี้
ก่อนที่ผมจะเจอเขา เลดี้อัลเลนก็เฉดหัวเขาออกมา
- เขาหนีไปลอนดอน - เขาจากไปโดยไม่ได้บอกอะไร
เขาเสี่ยงกับการสูญเสียบ้านและ เงินที่มีคนเป็นหนี้อยู่
เขาเลยทิ้งแมรี่แอนน์
ไปหาคุณเกรย์ และเงิน 50.000 ปอนด์
เบ็ธยังอยู่ที่นี่รึเปล่าคะ
เธอไปอยู่ในชนบท เพราะสุขภาพไม่ดี
ผมไม่อยากเล่าให้คุณ ทุกข์ใจมากขึ้น หากแต่
เชื่อว่าน่าจะช่วยบรรเทา ความเศร้าโศกของน้องสาวคุณ
คุณวิลโลบี้ช่าง สันดานบาปหยาบช้า
แต่ผมทราบจากเลดี้อัลเลนว่า วันนั้นเขาจะขอแมรี่แอนแต่งงาน
ยอมรับว่าเขา รักแมรี่แอนจริง
มั่นใจว่าเขา ตั้งใจจะแต่งงานกับเธอ
- ถ้าไม่ติดเพราะ... - เรื่องเงิน
- พี่ทำถูกรึเปล่านะที่บอกเธอ - ถูกแล้วค่ะ
ไม่ว่าพฤติกรรมในอดีต และเหตุผล ปัจจุบันของเขาจะเป็นอะไร
จงมั่นใจว่า เขารักเธอ
แต่ไม่เพียงพอ
ไม่เพียงพอ...
มีคนมาให้กำลังใจแน่ะ
น้องสาวคุณเป็นไงมั่งคะ น่าสงสารจริง ๆ
ฉันเองก็คงไม่รู้จะทำไงถ้า เจอผู้ชายหลอกลวงยังงี้
พักกับคุณจอห์นกับแฟนนี่ ดีไหมคะ
ฉันไม่เคยมีความสุข อย่างนี้มาก่อนในชีวิต เขาดีกับฉันมาก
- คุณนึกไม่ถึงหรอกว่าเกิดอะไรขึ้น - นึกไม่ออกค่ะ
เมื่อวานนี้ฉันได้รับการแนะนำ ให้รู้จักกับแม่เขา ท่านน่ารักมาก
ยังไม่ได้เจอเอ็ดเวิร์ดเลย แต่ฉันรู้ว่าต้องเจอเขาในไม่ช้า
คุณเอ็ดเวิร์ด เฟอร์ร่า มาขอพบค่ะ
เชิญเขาเข้ามาซิจ๊ะ
ยินดีมากที่ได้เจอ คุณรู้จักคุณสตีลแล้วสินะคะ
- เป็นยังไงบ้างครับคุณสตีล - สบายดีค่ะ ขอบคุณ
เชิญนั่งสิคะ
แปลกใจไหมคะที่เจอฉันที่นี่ แทนที่จะเป็นบ้านพี่สาวคุณ
ฉันขอไปเรียกแมรี่แอนน์ก่อนนะคะ ถ้าไม่เจอคุณเธอเสียดายแย่
เอ็ดเวิร์ด ฉันได้ยินเสียงคุณ
- ในที่สุดคุณก็หาเราเจอ - ผมน่าจะมาเยี่ยมตั้งนานแล้ว
- ดูหน้าซีดจัง ไม่สบายรึเปล่า - อย่าห่วงฉันเลย เอลินอร์สิสบายดี
- แค่นี้เราก็พอใจแล้ว - คุณชอบลอนดอนรึเปล่า
ได้เจอคุณถือเป็นเรื่อง ดีที่สุดที่มาลอนดอน ใช่ไหมเอลินอร์
- ทำไมคุณไม่มาหาเราเลยล่ะคะ - ผมติดธุระอยู่ที่อื่น
แต่จะทำทำไม ในเมื่อมีเพื่อนแสนดีต้องเจอ
คุณอาจจะคิดว่าชายหนุ่ม ไม่ทำตามคำมั่นที่ให้ไว้
เอ็ดเวิร์ดเป็นคนที่ไม่มี ทางเห็นแก่ได้อย่างแน่นอน
เอ็ดเวิร์ดคุณจะไม่นั่งก่อนรึไร พี่คะช่วยชักชวนเขาหน่อยสิ
- ขออภัย ผมต้องไปก่อนแล้ว - เพิ่งมาถึงแท้ ๆ
ผมมีธุระด่วนต้องทำให้แฟนนี่
ช่วยพาฉันไปส่งบ้าน พี่สาวคุณทีได้ไหมคะ
นับเป็นเกียรติครับ
- ทำไมพี่ไม่ชวนเขาอยู่ต่อละคะ - เขาต้องมีเหตุผลที่ต้องไป
เพราะพี่เย็นชากับเขาน่ะสิ ถ้าเป็น เอ็ดเวิร์ดน้องก็คิดว่าพี่ไปแคร์
แมรี่แอนน์ดูอาการหนัก ทำให้ ฉันไม่กล้าแต่งงานไปเลย
เหลวไหล เธอต้องได้วิวาห์ กับคนที่ดีกว่าพวกแดชวู้ดแน่นอน
แต่ฉันไม่มีสินสมรสเลย
เธอมีคุณสมบัติอย่างอื่น ตั้งมากมาย
ถ้าเธอได้เจอเนื้อคู่ที่ สูงส่งกว่าที่คาดฉันก็ไม่แปลกใจเลย
ถ้าเป็นยังงั้นได้ก็ดีสิคะ
มีชายหนุ่มคนหนึ่ง...
เขาร่ำรวยมาจากตระกูลดีรึเปล่า
ทั้งสองอย่าง แต่ครอบครัว เขาต้องคัดค้านเป็นแน่
ได้เห็นหน้าเธอ พวกเขาต้องใจอ่อนแน่
เป็นความลับสุดยอดเลยนะคะ
ฉันไม่ยอมเอ่ยปาก บอกใครกลัวความลับแตก
- ฉันเป็นคนเก็บความลับเก่งจ้ะ - หากฉันจะบอก...
รับรองว่า ฉันจะไม่บอกใครเด็ดขาด
นังอสรพิษ
หยุดนะ
อะไรกันนักหนา เอ็ดเวิร์ด เฟอร์ร่า คนที่ฉันเคยแซวกับเธอไง
แอบหมั้นหมายกับลูซี่ สตีล มาห้าปีแล้ว
แม่เขายื่นคำขาดให้ถอนหมั้น ไม่งั้นจะโดนตัดขาดจากกองมรดก
แต่เขาไม่ยอมผิดสัญญา เขายืนเคียงข้างเธอ
และถูกตัดขาดไม่มีสักสตางค์แดง ยกให้โรเบิร์ตหมดเลย
ฉันต้องหาลูซี่หน่อย พี่สาวเธอทำเอาแทบบ้า
พี่รู้เรื่องนี้มานานเท่าไรแล้ว
- ตั้งแต่คุณนายเจนนิงส์เชิญเรามา - แล้วทำไมไม่บอกฉัน
ลูซี่ขอให้ปิดเป็นความลับ
- พี่ผิดคำสัญญาไม่ได้ - เขารักพี่
- เขาพยายามจะบอกพี่เรื่องลูซี่ - เขาจะแต่งงานกับลูซี่ไม่ได้
จะให้เขาทำกลับยิ่งกว่าที่ วิลโลบี้ทำกับเธอยังงั้นรึ
- เขาจะแต่งงานโดยไม่รักไม่ได้ - เขาสัญญาไว้นานแล้ว
เขาอาจจะเสียใจบ้างแต่ก็ สุขใจที่ไม่เสียคำมั่นสัญญา
แปลกนักที่ความสุขของคน ๆ นึง ต้องขึ้นอยู่กับคนอีกคน
แต่ใช่ว่าจะเป็นไปได้เสมอไป เราต้องยอมรับ
เอ็ดเวิร์ดจะต้องวิวาห์กับลูซี่ เธอกับพี่กลับบ้าน
พี่นี่ยอมแพ้และยอมอะไรง่าย ๆ
ต้องรอบคอบ มีศักดิ์ศรีและรู้จักหน้าที่
เอลินอร์ หัวใจพี่อยู่ไหนกันนะ
เธอจะรู้อะไรกับใจพี่ รึอะไรเธอได้แต่ทุกข์ระทมอยู่
พี่อึดอัดกลัดกลุ้มมาหลายสัปดาห์แล้ว แต่พูดไม่ออก
ความทุกข์ที่ทับถมจากคนที่ได้ให้ คำมั่นไว้ก่อนมาทำลายความหวังฉันสิ้น
พี่ต้องทนฟังเธอ ทั้ง ๆ ที่รู้แก่ใจ ว่าจะต้องพรากจากเอิร์ดเวิร์ดตลอดไป
ถ้าไม่เก็บเงียบกล้ำกลืน พี่คงอดแสดงอาการอกหักออกมาไม่ได้
ได้ข่าวว่าคุณเฟอร์ร่าต้อง เสียสมบัติให้น้องชายคนเล็กไปแล้ว
- ผมได้ข้อมูลถูกต้องรึเปล่านะ - ถูกต้อง
- คุณรู้จักกับเขารึเปล่า - เปล่า เราไม่เคยรู้จักกัน
แต่ผมเข้าใจถึง ความโหดร้าย...
... ในการพรากหนุ่มสาว ที่รักกันมานานได้ดี
ผมมีข้อเสนอที่จะช่วยให้เขาได้แต่งงาน กับคุณสตีลในทันใด
ในฐานะที่เขาเป็นเพื่อนของครอบครัวคุณ คุณช่วยบอกเขาหน่อยได้ไหม
เขาต้องดีใจที่ได้ ยินเอ่ยจากปากคุณ
คงไม่ล่ะมั้ง
เขาประพฤติตนได้ น่ายกย่องยิ่งนัก
ผมแน่ใจว่า เป็นเรื่องที่ถูกต้อง
คุณเอ็ดเวิร์ด เฟอร์ร่ามาค่ะ
ขอบคุณที่รีบมาโดยไว
ผมขอบคุณมากที่ได้ รับข่าวจากคุณ
คุณมีเรื่องอะไรรึ
- ผมไม่มีสิทธิ์ที่จะพูด... - ฉันมีข่าวดีมาบอก
เชิญนั่งก่อนสิคะ
- คุณรู้จักผู้พันแบรนดอนนะ - ผมเคยได้ยินชื่อ
ผู้พันให้ฉันมาบอกคุณ เพราะเห็นว่าคุณอยากดูแลโบสถ์
ว่าเขายินดีให้คุณดูแลโบสถ์ที่ เดลาฟอร์ด
เผื่อจะช่วยให้คุณกับ คุณสตีลได้สมรสกัน
- ผู้พันแบรนดอนน่ะรึ - ใช่
เขาหวังให้เป็นการแสดงความเห็นใจ ที่คุณต้องประสบเรื่องร้าย ๆ
ผู้พันแบรนดอนยกโบสถ์ให้ผมงั้นรึ
เป็นไปได้หรือนี่
การได้รับความกรุณา นอกครอบครัวทำให้คุณแปลกใจ
ไม่เลย โดยเฉพาะจากคุณ
ผมรู้ว่าเป็นเพราะ คุณแน่นอน
ผมไม่รู้จะพูดยังไง เพราะไม่ใช่นักพูด..
เข้าใจผิดแล้วค่ะ เป็นเพราะคุณเป็นคนดีต่างหาก
ผู้พันแบรนดอน ช่างน่ายกย่องยิ่งนัก
เขามีเมตตาและเป็นคนดีมาก
แล้วทำไมเขาไม่ มาบอกผมด้วยตัวเอง
เขาคงเห็นว่าให้ เพื่อนช่วยบอกจะดีกว่า
ไมตรีของคุณมีค่า ที่สุดสำหรับชีวิตผม
มันจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป
ขออภัย
คุณรักษาคำสัตย์ เป็นสิ่ง สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด
ขอให้คุณครองคู่กันอย่างมีความสุข
โชคดีจังที่ได้โบสถ์ ใกล้บาร์ตัน
จะได้เจอกันบ่อย ๆ
ฉันไม่เคยเกลียดใครเท่า คุณวิลโลบี้
บ้านเขามองจากเนินเขานั่นก็เห็น ฉันจะให้แจ๊คสันปลูกต้นไม้บังซะ
ไม่มีทาง
ได้ข่าวว่าชุดวิวาห์ของคุณเกรย์ สวยที่สุดเลย...
บันทิง ขอชามาหน่อย
พูดไม่หยุดตั้งแต่ลอนดอน ถ้าไปบ้านทางอื่นได้ก็ดีสินะ
ไม่มีทางอื่นเลย ฉันขอไปเดินเล่น หน่อย ขอที่สงบสักประเดี๋ยว
- ฝนทำท่าจะตกแล้วนะ - ไม่ตกหรอกค่ะ
- น้องบอกไม่ตกทีไรตกทุกที - ฉันจะอยู่ในแถวนี้แหละ
เรารักโทมัสมาก พ่อเขาก็รักลูกมาก
อ้อ มาแล้ว มารู้จักโทมัสหน่อยค่ะ
แมรี่แอนน์ไปไหนแล้วนะ
รักมิใช่รักแท้หาก พบคนใหม่แล้วแปรเป็นอื่น
รึลู่ลมไปตาม คำของคนที่ขัดขวาง
เปล่าไม่ใช่ เป็นสิ่งจีรัง
ที่แม้เผชิญมรสุมร้าย ก็พร้อมฝ่าฟัน
วิลโลบี้...
แมรี่แอนน์
- เดี๋ยวก็เปียกโชกมาหรอก - ขอบคุณนะที่บอก
ไม่ต้องห่วงหรอกคุณแดชวู้ด แบรนดอนหาเจอแน่
รู้อยู่ว่าเธอไปไหน
ไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ต้องทำให้ร่างกายอบอุ่น
ห้องฉันมีเตาผิง มาเร็วเข้าเถอะ
ต้องตามหมอ มาดูแมรี่แอนน์แล้วค่ะ
อย่ากังวลเลย ให้พักสักวันสองวัน ก็คงจะหาย
ไว้ใจแฮริสได้เลยผู้พัน หมอคนนี้เก่งที่สุด
- ว่าไงครับหมอ - เป็นไข้ติดเชื้อ
- ขอแนะนำให้ย้ายลูกคุณออกไป - บันทิง
คุณแดชวู้ด... ผมเสียใจอย่างยิ่ง
- หากคุณจะให้อยู่ ผมก็จะอยู่ - คุณกรุณาเรามาก
แต่เรามีผู้พันแบรนดอนกับ คุณหมอแฮรีสคอยช่วยแล้วค่ะ
ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
ไม่ดีขึ้นอย่าง ที่หมอหวังไว้
มีอะไรให้ผมทำไหม
- คุณทำมามากแล้วนะคะ - ให้ทำอะไรก็ได้ ไม่งั้นผมบ้าแน่
ถ้ามีคุณแม่มาอยู่ด้วย เธอคงน่าจะดีกว่านี้
ผมต้องไปเอายามาเพิ่ม
ผมจะไม่ปิดว่าน้องคุณ อาการหนัก
คุณเองก็ต้องเตรียมทำใจ
เดี๋ยวหมอมานะ
แมรี่แอนน์
แมรี่แอนน์ พยายามหน่อยนะน้อง
แมรี่แอนน์...
พยายามหน่อยน้องรัก
พี่... ไม่มีเธอพี่อยู่ไม่ได้
พี่พยายามทนทุกอย่าง พี่จะพยายาม...
ขอร้องเถอะนะน้องรักของพี่
... น้องของพี่...
... อย่าทิ้งพี่ไว้คนเดียว
เอลินอร์...
คุณแม่มา
เธอพ้นขีดอันตรายแล้ว น้องพ้นขีดอันตรายแล้วค่ะ
- เอลินอร์อยู่ไหน - พี่อยู่นี่
น้องรัก พี่อยู่นี่
ผู้พันแบรนดอน
ขอบคุณค่ะ
เขาไม่หวือหวาอย่างวิลโลบี้ แต่กิริยามารยาทงาม
มีบางอย่างในแววตาของวิลโลบี้ที่ บางครั้งแม่ไม่ชอบเลย
"พื้นปฐพีไม่ได้ ด้อยรึเสียไป"
"สิ่งที่ล้มหายจากที่หนึ่งจะต้องถูกนำ ไปยังที่หนึ่งโดยสายน้ำใจ"
เนื่องด้วยไม่ได้ สูญเสียสิ่งใด...
... หากค้นหาให้เจอ
- พรุ่งนี้อ่านต่อได้ไหมคะ - ไม่ได้จ้ะ พรุ่งนี้ผมไม่อยู่
- ไม่อยู่ ไปไหนคะ - บอกไม่ได้
เป็นความลับ
คุณคงไปไม่นานนะคะ
นั่นไง
ฉันล้มลงตรงนั้น และเจอวิลโลบี้ครั้งแรก
น่าสงสารวิลโลบี้ ต้องเสียใจที่ไม่ได้แต่งกับเธอ
พี่ว่างั้นรึ ถ้าเขาเลือกครองคู่ กับฉันแล้วจะสุขใจงั้นรึ
เขาก็จะได้เมียที่รัก แต่ขาดเงิน
และอาจจะคิดว่า เงินสำคัญกว่าหัวใจ
หากเขาเจ็บสักครึ่งนึงของฉัน เขาก็ทรมานพอแล้ว
น้องเอาตัวเองไป เปรียบกับเขางั้นรึ
ฉันเทียบกับสิ่งที่ น่าจะเป็น กับเรื่องของพี่
ผมซื้อเนื้อมาแล้วครับคุณผู้หญิง
ในเอ็กเซ็กเตอร์ เนื้อไม่แพงนัก สำหรับแมรี่แอนน่ะ
- คนเยอะไหมจ๊ะ - เยอะครับคุณผู้หญิง
คุณพอธิงตัน โรคหัวใจกำเริบอีก
คุณเมอร์เด็นเลิกกับ โคลด์เพราะเอาแต่เมา
คุณเฟอร์ร่าเข้าวิวิาห์แล้ว แต่คุณคงรู้แล้วสินะครับ
ใครบอกเธอว่าเขาวิวาห์แล้ว
ผมเห็นคุณนายเฟอร์ร่ากับตา สองสามีภรรยามาแวะที่โรงเตี๊ยม
ผมเห็นว่าเป็นคุณสตีล เลยเปิดหมวกทักทาย
เธอถามถึงทุกคนอยู่นะครับ โดยเฉพาะคุณแดชวู้ด
ยังฝากความระลึกถึงมาด้วย ฝากเค็กมาให้ด้วยครับ
- คุณนายเฟอร์ร่าดูมีความสุขดีรึเปล่า - เธอบอกว่าสุขใจเป็นที่ยิ่ง
เธอทำตัวน่ารักมาก ผมเลยอวยพรให้เธอด้วย
ขอบใจจ้ะ โทมัส
- อะไรรึนั่น โทมัส - ไม่ทราบครับ แต่หนักจัง
"คงวางที่ห้องโถงได้ แล้วผมจะตามมาในเร็ววัน หวังว่า"
"ตอนนั้นคุณคงเล่นได้แล้ว เพื่อนของคุณคริสโตเฟอร์ แบรนดอน"
วางได้พอดีเลยค่ะ
นี่ค่ะ คุณแมรี่แอนน์
ไปชงชามาหน่อยไป๊
- เขาต้องต้องใจเธอมากเลยล่ะ - เขาให้เราทุกคนล่ะค่ะ
ผู้พันแบรนดอนมาแล้วลูก
- น่าจะไม่ใช่ผู้พันนะคะ - ก็เขาบอกว่าจะมาวันนี้
เอ็ดเวิร์ด
เอ็ดเวิร์ดมา
ทำใจดี ๆ ไว้ เราต้องไม่ตื่นเต้น
คุณเฟอร์ร่ามาหาค่ะ
เอ็ดเวิร์ด ยินดีที่ได้พบ
- หวังว่าทุกคนคงสบายดีนะครับ - ขอบคุณค่ะ เราทุกคนสบายดี
อากาศก็ดี... ก็จริงนี่
ดีจังเลยนะครับ ถนนก็ไม่เฉอะแฉะ
ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะเอ็ดเวิร์ด
คุณนายเฟอร์ร่าคง สุขสบายดีนะ
สบายดีครับ... ขอบคุณ
คุณนายเฟอร์ร่าอยู่ที่โบสถ์ใหม่รึคะ
เปล่าครับ คุณแม่ผมอยู่ในเมือง
ฉันหมายถึงคุณนายเอ็ดเวิร์ด เฟอร์ร่า
คุณไม่รู้หรอกรึนี่
นึกว่าคุณพูดถึงน้องชายผม คุณนายโรเบิร์ต เฟอร์ร่า
- คุณนายโรเบิร์ต เฟอร์ร่างั้นรึ - ใช่ครับ
ผมได้รับจดหมายจาก คุณสตีล
ตอนนี้ก็คือคุณนายเฟอร์ร่าสินะ แจ้งบอกว่า
เธอหันไปรักกับ โรเบิร์ตน้องชายผม
พวกเขาเจอแล้วก็ ชอบพอกันในลอนดอน
ผมก็เลยเห็นว่า ผมควรจะ
ถอนหมั้นให้เธอ
พวกเขาก็เลยได้เข้าพิธี วิวาห์ที่พลีเม้าท์สัปดาห์ก่อน
งั้นแสดงว่าคุณ...
... ยังไม่ได้แต่งงานรึ
ยังครับ
เอลินอร์.. ผมเจอกับลูซี่ตอนที่ยังเด็กมาก
ถ้าผมมีงานทำผมคงไม่คิด ทำโง่ ๆ ยังงั้น
ที่นอร์แลนด์ ผมนึกว่าคุณ แค่มีไมตรีต่อผม
นึกว่าผมรักคุณฝ่ายเดียว
ที่มานี่ผมก็ไม่ได้หวังอะไร มาเพื่อจะกล่าวความในใจ
ว่าหัวใจผมตอนนี้ เเละตลอดไป
... มีคุณเพียงผู้เดียว
- เขานั่งลงข้าง ๆ พี่แล้วค่ะ - แล้วไงอีก
บอกมาเร็ว
เขาคุกเข่าแล้วค่ะ